"Seeing" (uitgesproken als sie-jing) verwijst in de astronomie naar de helderheid en stabiliteit van de sterrenhemel, beïnvloed door de aardatmosfeer. Een goed voorbeeld van slechte seeing is een ster die hevig twinkelend en dansend aan de hemel verschijnt, terwijl bij goede seeing de ster een stabiel, rustig puntje is, cruciaal voor telescoopwaarnemingen. 

Slechte Seeing (Turbulentie): De sterren lijken te "springen", trillen of snel van helderheid te veranderen. Dit komt door luchtstromingen (warme/koude lucht) in de dampkring.

Goede Seeing (Stabiele Lucht): Sterren staan "strak" aan de hemel. Dit is ideaal voor het waarnemen van details op planeten of het scheiden van dubbelsterren.

Praktisch voorbeeld: Als je door een telescoop naar Jupiter kijkt en de wolkenbanden zien er uit als een "dansend" beeld, dan heb je slechte seeing. Zie je ze haarscherp, dan is de seeing goed.

Locatie: Professionele telescopen worden op bergen geplaatst om juist deze "seeing"-effecten (turbulentie) te vermijden.

Telescoop: Ook een niet-afgekoelde telescoop kan trillingen in het beeld veroorzaken (een soort eigen 'slechte seeing'), vergelijkbaar met de dansende lucht boven een warme motorkap

Hieronder twee foto’s van internet met extra uitleg

De maan is super mooi te zien vanavond net even een mooie foto buiten gemaakt 🔭 helaas was het met de sterrenkijkdagen afgelopen weekend bewolkt. 

Vollemaan is geen zeldzaam verschijnsel, en we kunnen het dan ook regelmatig zien vanaf de aarde.De maan doet er 29,53059 dagen over om zijn vier fasen te doorlopen. Dat betekent dat het ten minste één keer per maand vollemaan is.De maan draait in een elliptische baan om de aarde. Dat houdt in dat hij soms dichterbij en soms verder weg staat. De minimale afstand tot de aarde is circa 360.000 kilometer,

De beste tijd voor het bekijken van aurora's. Hoewel het voorspellen van poollicht lastig is, is maart statistisch gezien een van de geomagnetisch actiefste maanden, met gemiddeld een hogere kans op poollicht; oktober staat op de tweede plaats. Dit is gerelateerd aan het equinox-effect — wanneer de magnetische polen van de aarde precies de juiste hoek hebben voor meer zonnewind om door te dringen, wat leidt tot sterkere aurora's.

Heel even was het helder snel nog een foto kunnen maken van NGC 4490, ook bekend als de Cocoon Galaxy, is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld NGC 4490 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Jachthonden. Het werd ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel op 14 januari 1788. Het sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van 25 miljoen lichtjaar van de aarde, waardoor het zich in het lokale universum bevindt.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.23 01:43 | 3.8ºE 51.6°N

NGC 4490| 14 min 45 s

15s | 60 | Astro

Op 28 februari 2026 zijn zes planeten kort na zonsondergang zichtbaar aan de avondhemel: Mercurius, Venus, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. Vier planeten zijn met het blote oog te zien (al kan Mercurius lastig zijn), terwijl je voor Uranus en Neptunus een verrekijker of telescoop nodig hebt.

Nog 16 dagen tot de lancering van Artemis II!

De spanning stijgt. NASA's Artemis II-missie zal voor het eerst in meer dan vijftig jaar mensen rond de maan sturen. De lancering is nog maar zestien dagen verwijderd.

Maak kennis met de baanbrekende bemanning:

- Commandant Reid Wiseman (NASA)

- Piloot Victor Glover (NASA)

- Missiespecialist Christina Koch (NASA)

- Missiespecialist Jeremy Hansen (CSA)

Dit team zal Orion en de krachtige SLS-raket in de diepe ruimte testen. Ze leggen de basis voor toekomstige maanlandingen en langdurige verkenning.

Laatste update (18 februari): De aftelling voor de 'wet dress rehearsal' is officieel begonnen in het Kennedy Space Center. De teams zijn dinsdagavond begonnen met de voorbereidingen voor het laden van de brandstof en de gesimuleerde lanceeractiviteiten, met als doel donderdag 19 februari. Als alles goed verloopt, blijft de weg vrij voor een lancering op zijn vroegst op 6 maart

Door de koude en rustig lucht van afgelopen nacht deze foto gemaakt van IC 348 is een jonge, open sterrenhoop gelegen in het sterrenbeeld Perseus, op ongeveer 1.000 lichtjaar afstand van de aarde in het Perseus-stervormingsgebied. Deze cluster, bekend om actieve stervorming, bevat diverse jonge sterren en bruine dwergen. Recentelijk heeft de James Webb Space Telescope (JWST) hier de kleinst bekende, vrij zwevende bruine dwergen geïdentificeerd. Het gebied is een belangrijk studieobject voor het begrijpen van het ontstaan van sterren.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.14 20:33 | 3.8ºE 51.6°N

Sky&Space-

IC 348 | 34 min

15s | 60 | Astro

Eindelijk weer eens een heldere nacht gehad wel koud 🥶 deze foto gemaakt van IC 405 (ook bekend als Vlammende ster-nevel) is een emissie / reflectienevel in het sterrenbeeld Voerman. De nevel "schijnt" met een magnitude van 6. De nevel omringt de ster AE Aurigae en ligt vlak bij nevel IC 410, de open sterrenhopen Messier 38en Messier 36 en de met het blote oog zichtbare Hassaleh, een ster van spectraalklasse K. De nevel ligt ongeveer 1500 lichtjaar van de Aarde verwijderd. Het object IC 405 werd op 21 maart 1892 ontdekt door de Duits-Amerikaanse astronoom Johann/John Martin Schaeberle (1853-1924), en wordt ook wel Schaeberle's flaming star nebula genoemd.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.14 21:42 | 3.8ºE 51.6°N

IC 405 49 min 45 s

15s | 60 | Astro

Deze foto gemaakt van NGC 1055 links boven in de foto als je goed kijkt lijkt de driehoek op een lachend gezichtje 😃 Deze kleurrijke streep van sterren, gas en stof is in werkelijkheid een spiraalstelsel dat NGC 1055 heet. De middellijn van dit forse sterrenstelsel is mogelijk tot wel vijftien procent groter dan die van onze Melkweg. In NGC 1055 lijken de malende armen die kenmerkend zijn voor spiraalstelsels te ontbreken, omdat we het stelsel van opzij zien. Wel vertoont het stelsel vreemde vervormingen die waarschijnlijk zijn veroorzaakt door een interactie met een groot naburig sterrenstelsel.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.09 19:30 | 3.8ºE 51.6°N

NGC 1055 | 13 min

15s | 60 | Astro

Door de toenemende bewolking helaas maar 15 min opnamen kunnen maken NGC 6537 is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Boogschutter. Het ligt 4000 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 15 juli 1882 ontdekt door de Amerikaanse astronoom Edward Charles Pickering. De witte dwerg in het midden van nevel blaast een stofwolk, die een temperatuur van 10.000 kelvin bezit, met een snelheid van 2000 tot 4500 kilometer per seconde de ruimte in.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.07 01:19 | 3.8°E 51.6°N

IC 417 | 14 min 45 s

15s | 60 | Astro

Ondanks de lichte bewolking blijft het altijd moeilijk om de foto’s scherp te krijgen maar toch deze foto nog kunnen maken NGC 1333 the Embryo Nebula is een reflectienevel in het sterrenbeeld Perseus. Het hemelobject ligt ongeveer 1.000 lichtjaar van de Aardeverwijderd en werd in 1855 ontdekt door de Duitse astronoom Eduard Schönfeld.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.06 22:14 | 3.8ºE 51.6°N

NGC 1333 | 31 min 15 s

15s | 60 | Astro

Deze afgelopen nacht gemaakt IC 2574, ook bekend als de Coddingtonnevel, is een dwergspiraalstelsel dat in 1898 werd ontdekt door de Amerikaanse astronoom Edwin Foster Coddington. Het bevindt zich in de Grote Beer, een sterrenbeeld aan de noordelijke hemel, en is een afgelegen lid van de M81-groep.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.07 04:30 | 3.80E 51.60N

Sky&Space •

IC 2574 | 31 min

15s | 60 | Astro

Afgelopen nacht deze foto van deze twee Galaxys gemaakt De Uilnevel (M97) en (M108)is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major). Het is een van de zwakste objecten uit de lijst van Charles Messier, die het opnam in 1781. De naam "Uilnevel" werd in 1848 gegeven door Lord Rosse, omdat hij door twee donkere vlekken wel wat weg heeft van de kop van een Uil. Zoals de meeste planetaire nevels zendt de Uilnevel zijn zichtbare licht voornamelijk in een enkele spectraallijn uit, 500,7 nm. En M108 wordt vanaf de kant gezien en is met een kleine telescoop al beter te zien.

DWARF 3 Sky&Space༄

2026.02.07 03:49 | 3.8ºE 51.6°N

M 108 | 45 min

15s | 60 | Astro