Uitleg van Kraters op de maan, dit zijn de littekens van miljarden jaren aan kosmische inslagen door meteorieten en asteroïden. Doordat de maan geen atmosfeer, wind of water heeft, blijven deze inslagkraters miljoenen jaren lang haarscherp bewaard. Ze variëren in grootte van enkele meters tot meer dan 250 kilometer

Asteroïde: Groot rotsblok in de ruimte, kan honderden kilometers groot zijn.

Meteoroïde: Klein stukje steen of ijs (vaak afkomstig van een asteroïde of komeet) dat door de ruimte zweeft.

Meteoor (vallende ster): Het lichtverschijnsel dat ontstaat wanneer een meteoroïde verdampt in de atmosfeer.

Meteoriet: De brok steen of metaal die de inslag op aarde overleeft.

Zonnevlekken zijn tijdelijke, donkere plekken op het oppervlak van de zon die ontstaan door intense magnetische activiteit, waardoor deze gebieden koeler zijn (3500−4500∘C3500−4500∘C) dan de omgeving (5500∘C5500∘C). Ze zijn een maatstaf voor zonneactiviteit, verschijnen vaak in paren, en hun aantal varieert in een cyclus van gemiddeld 11 jaar.

Oorzaak: Sterke, verstrengelde magnetische velden remmen de toevoer van heet plasma vanuit het zonnebinnenste naar de oppervlakte.

Grootte en duur: Ze variëren van honderden tot tienduizenden kilometers (sommige zo groot als de Aarde) en kunnen dagen tot maanden zichtbaar blijven.

Effect op aarde: Veel zonnevlekken duiden op een "actieve" zon, wat kan leiden tot zonnevlammen, poollicht en mogelijke storingen in radiocommunicatie en satellieten.

Druk op de knop hieronder en het programma zal dan starten van de Planeten op ware grootte

De spiegelkijker, dit is de telescoop die wij in de klas open hebben gemaakt zie plaatje hierboven ook wel reflector genoemd, werkt iets anders. Er zit geen lens in, maar een holle spiegel. Het licht valt op de spiegel, wordt teruggekaatst en valt op een klein vlak spiegeltje voor in de telescoop, om da in het oculair te komen zie plaatje hieronder 

Refractor telescopen worden ook wel lenzentelescopen genoemd dit is de telescoop waar iedereen mee naar buiten heeft gekeken vanuit de klas zie foto hierboven ( let op nooit naar de zon met een telescoop kijken ) Zij worden gekenmerkt door een lange en redelijk dunne buis met een lens aan de voorkant (het objectief) dat het licht verzamelt en centreert door de lichtbundels af te laten buiten naar één punt zie foto hieronder 

Dit was de kleinste telescoop die in de les aanwezig was zie foto hierboven dit is een is een ultra-draagbare, slimme 737mm telelens-telescoop met ingebouwde AI en een dual-camera systeem voor eenvoudige astro- en natuurfotografie. Het apparaat is ontworpen voor beginners en reizigers, met functies zoals automatische tracking, stacking en een ingebouwd, verwisselbaar filter voor nevels. Zie uitleg werking foto hieronder.

Het is extreem gevaarlijk om met een telescoop (of verrekijker) direct naar de zon te kijken zonder de juiste, gecertificeerde bescherming. Dit kan leiden tot onmiddellijke en permanente blindheid. 

Hier is waarom dit absoluut niet mag en hoe je wél veilig de zon kunt bekijken:

De risico's:

Bevroren netvlies: Een telescoop werkt als een vergrootglas. De lenzen concentreren de intense zonnestraling tot een brandpunt dat heet genoeg is om je netvlies in een fractie van een seconde weg te branden.

Geen pijn: Beschadiging aan het netvlies voel je niet direct, omdat er geen zenuwuiteinden zitten, waardoor je pas te laat merkt dat je oog beschadigd is.

Ook de zoeker is gevaarlijk: Kijk ook nooit door de kleine zoeker (finder scope) van de telescoop, deze is net zo gevaarlijk. 

Foto’s hier onder van diversen voorbeelden van Zonnefilters zoals in de les besproken 

Zonnefilter voor de telescoop: Gebruik een gecertificeerd zonnefilter dat over de voorkant(het objectief) van de telescoop wordt geplaatst. Gebruik nooit filters die je achter het oculair (bij het oog) schroeft, deze kunnen barsten door de hitte.

Projectiemethode: Een veilig alternatief is om het beeld van de zon via de telescoop op een wit stuk karton te projecteren.

Speciale zonnetelescoop: Gebruik een telescoop die speciaal is ontworpen voor zonne-observatie (bijv. H-alpha telescopen).

Eclipsbril: Voor het blote oog, gebruik altijd een speciale eclipsbril met ISO-keurmerk 12312-2.